In quarantaine

 

Ik woon al zo lang achter een waan

van dichtgespijkerde ruiten

dat ik de tuin niet meer mis

 

Mijn buurvrouw zegt

dat ze vooral zwart zijn en smerig

en dat ik de realiteit niet meer weet

(maar zij praat dan ook met coniferen)

 

Ooit noemde mijn vader mij rommelblind

en naar binnen gekeerd, hij wist

dat geen mens kan leven zonder aandacht

en licht

 

Maar zie de kracht

van het albino-witte kind

dat achter geblindeerde glazen

de zon aftast, kan leven zonder huid

 

hoe lang heb ik niet als enige

met haar willen spelen?

 

Iedereen weet dat duisternis

niet besmettelijk is

en toch worden we gemeden als de pest

 

Ik ben van wie mij haten afkerig

Terug naar La Petite Histoire

Advertenties